यज्ञ भण्डारी
बेलबारी मोरङ
“यो संसार हाम्रो पनि हो, हामी योसँग बिना कसुर किन डराउने ” भँगेरोले भन्यो।
” हामीलाई भेट्यो कि एकै सासमा निलीहाल्छ नडराएर के गर्नु रुपीले भन्यो।
आफू बस्ने दुलो र त्यस बाहिरको केही भूभागलाई आफ्नो साम्राज्य र आफूलाई त्यहाँको राजा ठानेर आत्मरतिमा रमाइरहने गोमन सर्पको बिरुद्ध पन्छीहरूले योजना बनाए।
ऊ सधैँ झैँ आज पनि निर्भीकताका साथ दुला बाहिर निस्कियो र आफ्नो रवाफ देखाउन धैरे पन्छीहरूको आवासस्थल भएको अजङ्गको रुखतिर लाग्यो।
कुहू कुहू गरेर कोइलीले सर्प निस्किएको संकेत गर्यो । काग, भँगेरा लगायतका सबै पन्छीहरू सर्पलाई ठुङ्न लागे।सर्पले कालो जिब्रो लपलपाउँदै हुँङ्कार्यो ।
कागले टाउकोतिर कोइलीले पुच्छरतिर एकैपटक झम्टिए। उ आत्तिएर भुँईमा झर्यो । गरुडले हत्त न पत्त सर्पलाई लामो चुच्चोले च्यापेर सलक्क निलिदियो ।
खुशी हुँदै भँगेरोले भन्यो “एकता भयो भने आतंककारी शिकारीको पनि शिकार गर्न सकिँदो रहेछ ।”
लक्ष्मी रिजाल पहिले गाउँलेहरू नदीसँग रिसाएका थिए । हरेक वर्ष बर्खा लागेपछि नदी उर्लन्थ्यो, खेत…
विके माकजु भक्तपुर नखाऊ गाल न चोर मखन ओ! बाल गोपाल मन सम्हाल झर्ला पर्ला…
शोभा कोइराला कस्तो आपत भोग्नु पर्दछ हरे प्राणीहरूले यहाँ पीडा यो यति खप्नुपर्छ किन हो…
इन्दिरा प्रयास डुल्दै आएँ अलि दिन बसूँ हर्ष मान्दै धरामा साथी जाेड्दै हृदयतलका सम्झनाका गरामा…
पुण्यप्रसाद घिमिरे बैत्यश्वर ६, दोलखा हामी खुशी छौँ हामी ज्ञानी छौँ सबैका प्यारा, बाबु नानी…