उपेन्द्र कुमार पोख्रेल
म एउटा किसानको छोरा हुँ। मेरो लागि माटो केवल माटो होइन, यो मेरो पहिचान हो। यही खेतमा बुबाआमाको पसिना बगेको छ, यही माटोले हाम्रो परिवारको सपना हुर्काएको छ।
आज फेरि आफ्नै खेतमा धान रोप्दै एउटा कुरा मनभरि महशुस भयो, हामीले एक छाक मिठो खाना खानुअघि कुनै किसानले घाम, पानी, हिलो र दुःखसँग लडेर त्यो अन्न उब्जाएको हुन्छ।
किसानका हातमा लागेको हिलो वास्तवमा देशको भविष्य हो। त्यसैले किसानको सम्मान गरौँ, कृषिलाई माया गरौँ। माटोसँग जोडिएको मान्छे कहिल्यै कमजोर हुँदैन, किनकि उसले जीवन उमार्न जान्दछ।
म किसानको छोरा हुँ, र यो मेरो सबैभन्दा ठूलो गर्व हो।
अम्बिका कँडेल स्थान: एउटा सानो, घाँसको छानो भएको कोठा। आमा बिस्तारमा पल्टिनुभएको छ, खोकी लागिरहेको…
अम्बिका धिताल भक्तपुर हिमाल हाम्रो चाँदी झैँ राम्रो हाँसेको हेरौँ न नेपाललाई नेपाली मिली मायाँले…
दुर्गा घिमिरे बारीको छेउमा गाँजाको एउटा बोट थियो। एक दिन हरिमानले फेसबुकमा कसैले लेखेको देखे—…
शोभा कोइराला खेतले अन्न फलाइदिन्छ प्राणीका निमित्त बुझेर कर्म मानिस गर्छन् खानका निमित्त दर्कियोस् पानी…
Canada vs. MoroccoParaguay vs. FranceETBrazil vs. NorwayMexico vs. EnglandPortugal vs. SpainUnited States vs. BelgiumArgentina vs.…