खराब बानीको फल

सृजना घिमिरे ढकाल

सयौँ वर्ष अगाडि, बाँदर पनि कुकुरजस्तै घरपालुवा जनावर थियो। त्यसबेला गाउँमा मानिस र जनावरहरू सँगै मिलेर बस्थे। प्रत्येक जनावरको आ -आफ्नै बानी थियो। कुकुर ज्ञानी थियो — कसैले केही खानेकुरा दिँदा पुच्छर हल्लाएर धन्यवाद भन्थ्यो, आफू बसेको घरको रक्षा गर्थ्यो, अनि यदि कुनै जंगली जनावर गाउँमा आएको देखेमा भुक्दै गाउँलेलाई खबर गर्थ्यो। तर बाँदर भने बदमाश थियो। ऊ सधैँ चकचक गर्थ्यो — अरूको घर भत्काइदिने, बारीमा फलेका फलफूल नसोधी चोरेर खाने, बाटोमा हिँड्ने मानिसलाई ढुंगा हान्ने जस्ता दुष्कर्म गर्थ्यो। गाउँलेले उसलाई सुधार्ने धेरै प्रयास गरे। तर जति सिकाए पनि बाँदरले उपद्रव गर्न छाडेन।
बाँदरको यस्तो हर्कत देखेर दिक्क भएका गाउँलेहरूले अन्ततः एउटा निर्णय गरे — उसलाई गाउँमा नराखी जंगलमा लगेर छोड्ने। सबै गाउँलेहरू मिलेर बाँदरलाई जंगलमा लगेर छोडिदिए। त्यसै दिनदेखि बाँदर जंगलमा बस्न थाल्यो, तर चकचक गर्न भने छाडेन।
आफ्नो खराब बानी सुधार्न नसक्दा बाँदर जंगलमा पुग्यो, भने राम्रो बानीका कारण कुकुर आज हामी सबैको प्रिय साथी बनेको छ।