फेसबुक कवि
बैत्यश्वर -६,दाेलखा
घाम टिकी लाउन पाए,
कति मजा हुन्थ्याे
जुक्ति सिकी बाँच्न पाए,
कति मजा हुन्थ्याे ।
रूखहरू हातखुट्टा,
बनाएर हिड्थे,
हटहट बादल हावा,
समाएर हिड्थें ।
रातलाई छाेट्याएर,
पर ठेलिदिन्थें,
दिनलाई लम्ब्याएर,
खेल खेलिदिन्थें ।
घाम टिकी लाउन पाए,
कति मजा हुन्थ्याे
जुक्ति सिकी बाँच्न पाए,
कति मजा हुन्थ्याे ।
पहाडहरू हाेच्याएर,
सम्म पारिदिन्थें,
ताराहरू लप्सीझैं,
भैंमा झारिदिन्थें ।
समयलाई समाएर,
जाेरबिजाेर खेल्थें
जूनलाई ठुलाे पार्न,
बेल्नामा बेल्थें ।
घामटिकी लाउन पाए,
कति मजा हुन्थ्याे
जुक्ति सिकी बाँच्न पाए,
कति मजा हुन्थ्याे ।
विपद्का कारण अभिभावक गुमाएका, परिवारबाट बिछोडिएका तथा असुरक्षित अवस्थामा पुगेका बालबालिकाको संरक्षणलाई राज्यको संस्थागत जिम्मेवारीका…
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल हामी जन्मनु पूर्व छल्छल थिए, सारा नदी का जल हाम्रो मृत्यु पछाडि…