सत्यजीत
ललितपुर
बिहानको पत्रिकामा समाचार छापियो-“नगरकोटमा रातभरि चोरी, लाखौँको धनमाल लुटियो!”
गाउँका सबैजना चोकमा जम्मा भए। प्रहरी आयो, अनुसन्धान सुरु गर्यो। मानिसहरू आ-आफ्नै अन्दाज लगाउँदै थिए।
“अब त देशैभरि चोरहरूको राज छ!” एक जनाले गुनासो गर्यो।
“हो त! ठूलाठूला चोरहरू खुलेआम घुम्छन्, साना चोरलाई मात्रै सकस!” अर्कोले थप्यो।
अचानक भीडबाट पातलो ज्यान, कानेटोपी र च्यातिएको कमिज लगाएको जंगे उफ्रियो, “साँचो कुरा के हो भने, चोर भनेको चोर नै हो! ठूलै होस् या सानो, खुट्टा उस्तै हुन्छ !”
सबैजना उसको कुरा सुनेर टोलाए। तर प्रहरी निरीक्षक हाँस्दै अघि बढे, “सही कुरा ! तर चोरको खुट्टा देख्न त अहिले गाह्रो भइसक्यो। किनकि अब चोरहरू सूटबुट लगाएर आउँछन्!” चोर पेट मिचिमिचि हाँस्दै थियो।
खोलाघरे साहिलो देवीसमान आमा हुन् जन्मदायिनी हुन् माया दिई असाध्यै हुर्काउने उनी हुन् के त्याज्य…
रमेशचन्द्र घिमिरे भोर्लेटार, लमजुङ क-क-न-न भनेर मीठो बोल्न सिकाउँछिन् हात समाई बिस्तारै ताते-ताते गराउँछिन् मलाई…
नन्दलाल आचार्य "त्यो खिया लागेको ढोका बाहिर यमराज मुस्कुराइरहेको छ, बाबु, तिमी भित्रै बस !"…