रमेशचन्द्र घिमिरे
भोर्लेटार, लमजुङ
ठूलो घरको आडमा सानो धन्सार
तर मेरो लागि यही ठूलो संसार
भकारीमा धान छ माथि कोठामा
तल्लो कोठा रमाउँछिन् गाई गोठमा
बार्दलीमा बसेर पढ्न पाइन्छ
गर्मी हुँदा सितलु हावा खाइन्छ
डल्लेठो र डाला छन्, डाली यहीँ छन्
गर्दुवाका गाग्री र थाली यहीँ छन्
डोको, थुन्से थन्क्याउने सजिलो छ ठाउँ
सानो-सानो घरै हो धन्सार हो नाउँ
<लसुन, प्याज, अदुवा बोराभरि छन्
धन्न मेरी आमाले सोचो गरिछन्
दिदी आउँछिन् निकाल्छिन् दुना-टपरी
हामी त्यसै आउँदैनौँ कामै नपरी
फलिका र मुढा छन् झिर्कामिर्का छन्
मैले खेल्ने पिङका घुर्रा-पिर्का छन्
सुन्नू आमा बैनीले के-के भनिछ ?
`पानी पर्दा जोगाउने स्याखु पनि छ´
`यसपालिको हिउँदमा गुन्द्री बुन्ने हो
घरमा छैन हतासो कसले सुन्ने हो ?
पल्लो घरकी काकीले गर्दा गुनासो
धन्सार पसी बैनीले दिइन् हतासो
गहुँ, कोदो, मकैका थैला भरेर
राख्छिन् हाम्री बज्यैले जोहो गरेर
पानी खाने भुँड्को र घैँटो खोज्ने हो
धन्सारमा छ-छैन बालाई सोध्ने होे
भोलि धान कुट्ने हो बिस्कुन सुकाउँला
धन्सारबाट झिकेर मान्द्रो फुकाउँला
बाजेदेखि नातिलाई जे जे चाहिन्छ
धन्सारमै छ र पो खोज्दा पाइन्छ
काम गर्न पाउँदा रमाई हाल्छु म
भित्तामा छन् माकुरे जालो फाल्छु म
कुच्चो लिँदै बढार्न अघि सर्ने हो
घरलाई झैँ धन्सारलाई माया गर्ने हो।
पुण्यप्रसाद घिमिरे बैत्यश्वर- ६,दाेलखा २०८३/४/२२ दुधका तुर्काे, तेलकाे थाेपाे, सुर्तीकाे खिली, केराकाे काेसाे। काँचै काेक्याउँछ,…
धनराज सिलव हिमाली काखमा बसी विद्यार्थी आगाडि लम्कन्छौँ यो देशको मायालाई बोकी तारा झैँ सदा…
रोजिना घिमिरे अन्धकारको यो अनन्त सुरुङभित्र उभिएर म आफ्नै अस्तित्वको ढकढक्याहट सुनिरहेको छु। गुरु, तपाईँले…