दुर्गा घिमिरे
लागूपदार्थ सेवन र यसको असरबारे सचेतना कार्यक्रम चलिरहेको थियो। विभिन्न वक्ताहरूले लागूपदार्थको दुष्प्रभावबारे जोडदार धारणा राखिरहेका थिए। उनीहरूको भाषण सुन्दा लाग्थ्यो, अब जिल्लाबाट लागूपदार्थ सधैँका लागि अन्त्य हुने भयो।
कार्यक्रम सकियो। सहभागीहरू बिस्तारै बाहिरिए।
कार्यक्रमका मुख्य अभियन्ता भने नजिकैको होटलमा पुगे। कुर्सीमा बस्दै उनले वेटरतर्फ हेरेर भने,
“ए भाइ, एउटा चिलिम त ल्याइदेऊ न! आजको कार्यक्रमले त झन् तान्ने रहर बढाइदियो।”
वेटर अचम्मित भयो। केही क्षण मौन रह्यो।
अभियन्ता भने मुस्कुराउँदै थिए, तर उनका शब्दहरूले कार्यक्रमको वास्तविक प्रभावमाथि गम्भीर प्रश्न उठाइरहेका थिए।
शोभा कोइराला तातो हावा अतिशय भयो रोकिने छाँट छैन आषाढैको प्रथम दिनमै खोज्न केही हुँदैन…
मौसमी चंद्रा पटना बिहार गाउँको छेउमा एउटा सानो घर थियो, जहाँ मीरा बस्थी। ऊ सात…
प्रमाेद नेपाल "बाबा ! हजुरकाे र मेराे माेजा उस्तै ।" नातिनीकाे कुरा सुनेर धनबहादुर जिल्ल…
शान्ति भण्डारी दाहाल बुद्धनगर काठमाण्डौँ ऋतु र वर्षा दिदी भाइ थिए । ऋतुले भाइ वर्षालाई…
दुर्गा घिमिरे "बा निकै बिरामी हुनुहुन्छ। डाक्टरले तुरुन्तै अप्रेशन गर्नुपर्छ भनेका छन्। कम्तीमा पचास हजार…