गंगा खड्का
बूढानीलकण्ठ,काठमाडौँ
गाउँघर घुमेर
बित्यो बाला उमेर
साथीसङ्गी साथैमा
दिन जान्थ्यो बातैमा।
वनपाखा भीरैमा
घुम्थ्यौँ नदी तिरैमा
मन हुन्थ्यो फुरुक्क
खेल्न थाल्थ्यौँ सुरुक्क।
न त पिर्थ्यो भोकले
न त मार्थ्यो शोकले
मन सधैँ पवित्र
हर कुरा विचित्र।
पिप्लमेट किनेर
दिनुहुँदा बाबाले
खाने गर्थेँ रमाई
मायाप्रीति जमाई।
खुसी हुँदै आमाले
जिस्काउने नामले
डाक्नुहुन्थ्यो मलाई
जादुटुना चलाई।
मने पनि मसँग
पर्दै अझै झन् दङ्ग
उफ्री आई टाँसिन्थ्यो
खुबसित हाँसिन्थ्यो।
श्रोतः नेपाली बालसाहित्य
सुमन कडरिया चितवन विद्यालयको ७५ औँ हीरक जयन्ती भव्य रूपमा मनाइँदै थियो। समारोहकै बीच पूर्वविद्यार्थी…
समर भण्डारी गोलबजार३,जम्दह तीन दिनदेखि अविरल पानी परिरहेको थियो। खोला उर्लियो, घर–आँगन डुबायो। रातभरि गाउँमा…
इन्दु उपाध्याय विश्वनाथ, असम परीक्षा नजिकिँदै थियो। कक्षा आठमा पढ्ने आर्यनको घरमा आमाको चिन्ता दिनदिनै…
View Comments
Your point of view caught my eye and was very interesting. Thanks. I have a question for you. https://www.binance.bh/es/futures/ref?code=RQUR4BEO
Thanks for sharing. I read many of your blog posts, cool, your blog is very good. https://www.binance.bh/register?ref=QCGZMHR6