पुण्यप्रसाद घिमिरे
दाेलखा
पुरेतलाई दक्षिणा,
खेतालालाई सामल,
भँगेरीलाई कनिका,
परेवीलाई चामल।
भुर्र उड्दै डालीमा,
जुरेलीलाई काफल,
साथीसँग नानी छन्,
मिलेकाे छ दामल।
नाकलाई बुलाकी,
आँखैमाथि गाजल,
दुलाहालाई माउर,
दुलहीलाई आँचल।
ईश्वरलाई कीर्तन,
देव देवी भाकल,
जथाभावी बाेल्दै हिंडे,
सबले भन्ने पागल।
लेक वन चर्दै हिंड्ने,
घाेरल र झारल,
राम्रा काठ निदाल सरा,
बाख्रीखाेर बाकल।
अम्बा टिप्ने हाँगै हाँगा,
तरूल खन्ने खाडल ,
भाइ काम्याे थुरूरू,
लाइदेऊ टाेपी माकल।
विपद्का कारण अभिभावक गुमाएका, परिवारबाट बिछोडिएका तथा असुरक्षित अवस्थामा पुगेका बालबालिकाको संरक्षणलाई राज्यको संस्थागत जिम्मेवारीका…
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल हामी जन्मनु पूर्व छल्छल थिए, सारा नदी का जल हाम्रो मृत्यु पछाडि…