“म”

राज कुमार राजभण्डारी खाेटाङ्गे
मध्यपुर ठिमी ५
संगम काेलाेनी राधे राधे भक्तपुर

अनगिन्ती लक्ष्य बाेकी
हिंडेको यात्रु हुँ म
बाटो अफ्ट्यारो छ या सफ्ट्याराे छ
मलाई केही थाहा छैन,
सहजै गन्तव्यमा पुग्छ या पुग्दिन
त्यो पनि केही थाहा छैन
सपनाहरू धेरै छन्
पूरा हुने नहुने थाहा छैन
हेर्ने दृष्टि एउटै
तै पनि म हिँडि रहेको छु,
मेरा ती रहरहरू
अनमाेल रत्न बनी सके
मेरो हातहरू रित्ता छन्
रातहरू छिपि सके
भाेकै छु त्यसैले त अनिधाे छु
म मेरो शब्दहरू शब्दकोषमै सिमित भए
मेरो बाेली सुन्दिने
आज काेही नहुँदा
आज लज्जित भएको छु म ,
यात्रामा निस्किएको पनि धेरै भयो
मेरा सारा सपना अधुरै हुने भयाे
थकित बटुवा बनेको छु म
थकाइ मार्ने चौतारी खाेज्छु
तर शीतल चौतारी कताई भेट्दिन
उफ बेहाल छु , म
जिउँदो लास बनेकोछु म !