देबीप्रसाद थापा’मामा’
मणिपुर,भारत
निकै वर्ष अघिदेखि एउटा बाँदरको झुन्ड जङ्गलमा बस्थ्यो।
जङ्गलको रीतिथीति देखेर एकदिन त्यसमध्ये सबैभन्दा बूढा बाँदरको मन खल्लो भयो।
एउटा युवा बाँदरले प्रश्न गर्यो,”तपाईँ हाम्रा झुन्डका सबैभन्दा बुजुर्ग र ज्ञानी भएर पनि किन यस्तो निर्णय लिनु भयो?” उसले कसैका कुरा सुनेनँ । हिँड्यो।
केही महिना पछि पुनः ऊ त्यही जङ्गलमा फर्कियो।
एउटा अर्को युवा बाँदरले उसलाई प्रश्न गर्यो, “तपाईँ त सभ्य सहरतिर पस्नु भएको होइन र ? किन फेरि यसै जङ्गलमा फर्कनु भयो ?”
बूढो बाँदरले उत्तर दियो, ” यहाँ त एउटा जातिले अर्को जातिलाई मार्छ तर वहाँ त आफ्नो जातिले आफ्नै जातिलाई मार्दो रहेछ ।”
घनश्याम रेग्मी "कहिल्यै बिरामी पर्नु भएको छ ?" कसैले प्रश्न गर्यो भने म लगायत…
शम्भु ढकाल सूर्याेदय न पा १२ आठघरे,इलाम "के गर्दै हुनुहुन्छ आमा ?" साँझपख छाेरीले फाेनमा…
शोभा कोइराला वसन्तकी सुन्दर पुष्प नारी लज्जा भएकी पनि दिव्य नारी नारी बिनाको घर नै…
सुरेशकुमार पाण्डे दाङ घोराही १८ "ओहो बालकले के काम गर्छ ?"- डाक्टर पुनितले रामेको हात…
गणेश आत्रेय मदनपोखरा,पाल्पा हाम्रो नाति छ हेर; अल्छी छैन ल हेर। प्रातः काल सबेर; उठ्छ…