पुण्यप्रसाद घिमिरे
बैत्यश्वर- ६, दाेलखा
२०८२/८/२
कक्षा हाम्राे घर हाे,
जिन्दगीकाे भर हाे,
सिकाइकाे मैदान नहाेस्
त्राश डरकाे।
खान्नभन्दा काेच्ने,नहाेस्,
गाँस करकाे,
वातावरण यस्ताे हाेस्,
सिक अनि गरकाे।
थेगाे नहाेस् गुरूकाे,
अनि पनि तरकाे,
उदाहरण यस्ताे हाेस्,
आफ्नै वरपरकाे सिकी।
जीवन पूर्ण हाेस्,
आफ्नै खुट्टा भरकाे,
अर्थ केही बुझ्दिन म,
अंश अनि हरकाे।
शिक्षणशैली फेरियून्,
मिस अनि सरकाे,
भरथेग पूरा हाेस्,
स्कुल अनि घरकाे।
रमाइलाे कक्षा हाेस्,
छानाे ढलान खरकाे,
आनन्दकाे छहारी त्याे,
पीपल अनि बरकाे।
दुर्गा घिमिरे रामदीपले दिनदिनै कथा लेख्न थालेपछि साथीहरूमा एक प्रकारको कौतुहलता थपिएको थियो। गाउँको चिया…
दलबहादुर शाही हिमाली पाखामा अमृतसरहको बग्दछ जल त्यही मिल्छन् लाखौँ कुसुम जडिबुटी औषधि फल त्यही…
शशी अर्याल काठमाडौं मौसम सधैंजसो केही न केही चकचक गरिरहन्थ्यो । कक्षाका साथीहरूलाई कुनै न…
केशवमान सिंह बस्नेत कपाल कोर्नुस् 'लगाउनुस् ,जुत्ता मोजा नाना तयार हुनुस् ,झोला बोक्नुस , दिदी…
View Comments
Your point of view caught my eye and was very interesting. Thanks. I have a question for you. https://accounts.binance.com/register-person?ref=JW3W4Y3A
Can you be more specific about the content of your article? After reading it, I still have some doubts. Hope you can help me. https://accounts.binance.com/register-person?ref=QCGZMHR6