Categories: कविता

“खुर्सानी”

 


ध्रुव प्रसाद ढकाल
गण्डकी ३ फुजेल गोरखा
हाल बिहादी बाच्छा, पर्वत

खुर्सानी हो नाम मेरो
पिरो भइदिन्छु ।
भान्साभित्र पसेपछि
हिरो भइदिन्छु l
तरकारी खान्छन् कोही
मेरो ठूलो दाइलाई ।
ज्यानै मारा पनि भन्छन्
मेरो जिरे भाइलाई ।

डल्ले डल्ले अकबरे
नाम उसको राजा।
पेटका किरा मारिदिन्छ
बजाएर बाजा।

तर सबलाई मनपर्ने
चट्ट मेरो ढिँडी।
भोलि पर्सि कस्तो बन्ला
हाम्रो नयाँ पिढी ?

मिलाएर खान जाने
चलाख बनाउँछु।
व्यथितिमा खानेको म
सातो उडाउँछु।

थरी थरी जात मेरो
अनेकौं छ नाम ।
धेरै ठाउँमा गरेको छु
औषधिको काम ।

मोही मागे दिनु अरे
नदिनु रे मलाई ।
जता सार फलि दिन्छु
सधैँ गर्छु भलाई।

सारथि बाल पत्रिका

Recent Posts

हिसाब

महेन्द्र चालिसे “विकल निवास” आरुबारी, काठमाडौं बाबाले जीवनभर खेत जोते, बिरामी पर्दा आमाले रातभर जागेर…

3 hours ago

असारको पन्ध्र

रम्भा पौडेल प्यारा भाइबैनीहरु ! यो असार महिना हो । अब असार पन्ध्र आउनैलाग्यो ।…

3 hours ago

ठूलो साथी

रोजिना घिमिरे आज म झ्यालको छेउमा बसेर बाहिर त्यो चउरलाई हेरिरहेको छु, जहाँ घामका किरणहरूले…

1 day ago

सौतेनी आमाको बन्द ढोका

तुलसीराम खरेल बिर्तामोड झापा नयाँ सरकारले आइतबार छुट्टी गराएको थियो। ​नयाँ शैक्षिक सत्रमा आइतबार विद्यालय…

1 day ago

“साना हातका चित्रकलामा ठुला सन्देश !”

घनश्याम रेग्मी नानीहरू चित्र बनाउँदै थिए धर्सा खिची रङ्ग लगाउँदै थिए उत्साहका हार्दिक रङ्ग घोलिए…

2 days ago

योग

अम्बिका धिताल भक्तपुर "बुबा, योगले साँच्चै जीवन बदल्छ ?" छोराले बिहानको सुनौलो घाममा आँखा चिम्लिरहेका…

2 days ago