रमेशचन्द्र घिमिरे
भोर्लेटार, लमजुङ
चरी जस्तै बन्न पाए कति जाती हुन्थ्यो
जहिले पनि यात्रा मेरो आकाशमाथि हुन्थ्यो
बादलसँग खेल्दै खेल्दै डुल्न घुम्न पाइने
डाँडाकाँडा नाघ्न पाइने हिमाल चुम्न पाइने
फर्की आउँथेँ आफ्नै बस्ती जब राति हुन्थ्यो
चरी जस्तै बन्न पाए कति जाती हुन्थ्यो
चारो खोज्दै बेलाबेला जङ्गलमा चर्थेँ
खोल्साखोल्सी खोज्थेँ अनि पानी खान झर्थेँ
तारा साथी हुन्थ्यो मेरो जून साथी हुन्थ्यो
चरी जस्तै बन्न पाए कति जाती हुन्थ्यो।
चेतनाथ दाहाल ज्ञानी भइ राम्रोसँग पढ बाबू नानी राम्रो लक्ष लिई अधि बढ बाबू नानी…
फेसबुक कवि बैत्यश्वर-६,दाेलखा कुरा बुझ बाबु नानी, बाबा भन्नुहुन्छ, ओैलाभाँच्दै आमा पनि, कामै गन्नुहुन्छ। चाँडै…
Group A Pts मेक्सिको 3 दक्षिण कोरिया 3 चेक रिपब्लिक 1 दक्षिण अफ्रिका 1 Group…
लालबहादुर भुजेल लमजुङ हली दाइले हिलाे साउँदा टण्टलापुर घाम, झमझम पानी पर्ने असार मासकाे याम।…
युगल बसेल सन्धिखर्क तुम्कोट टुकुर टुकुर टुकुर टुकुर मेरो आँगनैमा हिँड्छन् बाबु मिठो हाँसो सँगाली…