अन्जु शर्मा
रातोपुल
गोल !गोल!!गोल !!!
च्यामेका आँगनमा चर्को आवाज र खैलाबैला छ।पुतली बारीमा घाँस काट्दै थिइ। घरको खैलाबैलाले हत्तपत्त घरमा आइ।
च्यामे फाटेको फुटबल बोकेर ङिच्च दाँत देखाएर उभिएको छ। छिमेकी भाउजु च्यामेको फुटबल खेल्न पाएकोमा दङ्ग परेकी छन्।
अलमलिदै पुतलीले च्यामेलाई सोधी “हन! के भा छ हौ तिम्लाई ? किन यसरी झोक्रा छौ नि ? यी किन उफ्रिराछिन्?” एकैपटक पुतलीले जिज्ञासा पोखी।
“अघि मात्र किनेर ल्याएको फुटबल ! भाउजु सँग खेल्दा खेल्दै च्यात्तियो।” च्यामेले सहज उत्तर दियो।
“नयाँ फुटबल त तिमीले देख्नै हुन्न नि!” अलि झर्किएर पुतली बोली।
“तँ ..तँ….बढ्ता नबोल है । तँ जैरीलाई भन्दा पहिले देखि म पल्लाघरे भाउजुलाई चिन्छु।” जुँगा मुसार्दै च्यामे मुस्कायो।
घनश्याम रेग्मी "कहिल्यै बिरामी पर्नु भएको छ ?" कसैले प्रश्न गर्यो भने म लगायत…
शम्भु ढकाल सूर्याेदय न पा १२ आठघरे,इलाम "के गर्दै हुनुहुन्छ आमा ?" साँझपख छाेरीले फाेनमा…
शोभा कोइराला वसन्तकी सुन्दर पुष्प नारी लज्जा भएकी पनि दिव्य नारी नारी बिनाको घर नै…
सुरेशकुमार पाण्डे दाङ घोराही १८ "ओहो बालकले के काम गर्छ ?"- डाक्टर पुनितले रामेको हात…
गणेश आत्रेय मदनपोखरा,पाल्पा हाम्रो नाति छ हेर; अल्छी छैन ल हेर। प्रातः काल सबेर; उठ्छ…