अम्बिका धिताल
कमलविनायक भक्तपुर
छाता छैन साथमा
किताब थिए हातमा
भिज्दै आएँ घरमा
लाग्यो अलि सरम।
शिर भयो झनन
जरो आयो हनन
यात्रा हुने मधुरो
छाता बिना अधुरो।
छाता किन्न आमाले
भन्नुभयो मायाले
छाता ओढ्ने रहर
जानुभयो सहर।
साउनको मासमा
छाता पर्यो हातमा
रातो, निलो, पहेलो
कति राम्रो छाता यो।
पानी पर्दा दरर
छाता खोलेँ फरर
ओढ्दा शिर माथि यो
समस्याको साथी यो।
मक्ख पर्दै बुबाले
टेक्नुहुन्छ खुबले
अप्ठेरोमा सहारा
दिने गर्छ पहरा।
घाम लाग्दा शीतल
ठान्नुहुन्न पितल
इन्द्रेणीको रङ्गमा
परे आज दङ्ग म।
बलराम दंगाल रत्ननगर, चितवन हाल–अष्ट्रेलिया साँझ पर्न लागेको थियो। असफलताले थाकेको युवक पीपलको रूखमुनि बसेका…
आत्माराम न्यौपाने तिम्रा साना कर-कलमले लेख्छ नौलो भविष्य तिम्रा साना मृदु नयनले देख्छ सम्पूर्ण विश्व…
सुमन कडरिया चितवन विद्यालयको ७५ औँ हीरक जयन्ती भव्य रूपमा मनाइँदै थियो। समारोहकै बीच पूर्वविद्यार्थी…
समर भण्डारी गोलबजार३,जम्दह तीन दिनदेखि अविरल पानी परिरहेको थियो। खोला उर्लियो, घर–आँगन डुबायो। रातभरि गाउँमा…