प्रतिज्ञा प्रतिज्ञा
“जानुका छिटो गरन छोरा छोरीलाई विद्यालय छोडेर अफिस जानू छ। ”
शिरीषले घडी तिर नजर घुमाउँदै भने ” आए कति कराएको। ”
जानुकाले भनिन् एकछिन पछि जानुकाले दुबैलाई तयार पारेर ल्याइन् सधैं झै उनले भन्न थालिन्, “चकचक् नगरी राम्रोसँग पढ्नु है ! अनि त्यो मोबाइल बाबालाई देउ। ”
अचानक छोराको अनुहार मलिन देखेपछि शिरीषले अलि केरकार गर्दै भने, “के भयो बाबु सन्चो छैन हो ? ”
उनको प्रश्नको उत्तर दिनको सट्टा उसले उल्टो प्रश्न गर्यो।
” बाबा आज तपाईँ पनि हिड्नु न। ”
” तिम्रो साथमा दिदी छ त म किन जानू पर्यो। ”
शिरिषले भने।
शिरिषको यस्तो कुरा सुनेपछि उसले मोबाइलमा एक तस्बिर देखाउँदै पुन प्रश्न गर्यो ।
“दिदीलाई पनि यस्तै बलात्कार गरे भने।”
विपद्का कारण अभिभावक गुमाएका, परिवारबाट बिछोडिएका तथा असुरक्षित अवस्थामा पुगेका बालबालिकाको संरक्षणलाई राज्यको संस्थागत जिम्मेवारीका…
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल हामी जन्मनु पूर्व छल्छल थिए, सारा नदी का जल हाम्रो मृत्यु पछाडि…