प्रतिज्ञा प्रतिज्ञा
“जानुका छिटो गरन छोरा छोरीलाई विद्यालय छोडेर अफिस जानू छ। ”
शिरीषले घडी तिर नजर घुमाउँदै भने ” आए कति कराएको। ”
जानुकाले भनिन् एकछिन पछि जानुकाले दुबैलाई तयार पारेर ल्याइन् सधैं झै उनले भन्न थालिन्, “चकचक् नगरी राम्रोसँग पढ्नु है ! अनि त्यो मोबाइल बाबालाई देउ। ”
अचानक छोराको अनुहार मलिन देखेपछि शिरीषले अलि केरकार गर्दै भने, “के भयो बाबु सन्चो छैन हो ? ”
उनको प्रश्नको उत्तर दिनको सट्टा उसले उल्टो प्रश्न गर्यो।
” बाबा आज तपाईँ पनि हिड्नु न। ”
” तिम्रो साथमा दिदी छ त म किन जानू पर्यो। ”
शिरिषले भने।
शिरिषको यस्तो कुरा सुनेपछि उसले मोबाइलमा एक तस्बिर देखाउँदै पुन प्रश्न गर्यो ।
“दिदीलाई पनि यस्तै बलात्कार गरे भने।”
घनश्याम रेग्मी "कहिल्यै बिरामी पर्नु भएको छ ?" कसैले प्रश्न गर्यो भने म लगायत…
शम्भु ढकाल सूर्याेदय न पा १२ आठघरे,इलाम "के गर्दै हुनुहुन्छ आमा ?" साँझपख छाेरीले फाेनमा…
शोभा कोइराला वसन्तकी सुन्दर पुष्प नारी लज्जा भएकी पनि दिव्य नारी नारी बिनाको घर नै…
सुरेशकुमार पाण्डे दाङ घोराही १८ "ओहो बालकले के काम गर्छ ?"- डाक्टर पुनितले रामेको हात…
गणेश आत्रेय मदनपोखरा,पाल्पा हाम्रो नाति छ हेर; अल्छी छैन ल हेर। प्रातः काल सबेर; उठ्छ…