प्रतिज्ञा प्रतिज्ञा
“जानुका छिटो गरन छोरा छोरीलाई विद्यालय छोडेर अफिस जानू छ। ”
शिरीषले घडी तिर नजर घुमाउँदै भने ” आए कति कराएको। ”
जानुकाले भनिन् एकछिन पछि जानुकाले दुबैलाई तयार पारेर ल्याइन् सधैं झै उनले भन्न थालिन्, “चकचक् नगरी राम्रोसँग पढ्नु है ! अनि त्यो मोबाइल बाबालाई देउ। ”
अचानक छोराको अनुहार मलिन देखेपछि शिरीषले अलि केरकार गर्दै भने, “के भयो बाबु सन्चो छैन हो ? ”
उनको प्रश्नको उत्तर दिनको सट्टा उसले उल्टो प्रश्न गर्यो।
” बाबा आज तपाईँ पनि हिड्नु न। ”
” तिम्रो साथमा दिदी छ त म किन जानू पर्यो। ”
शिरिषले भने।
शिरिषको यस्तो कुरा सुनेपछि उसले मोबाइलमा एक तस्बिर देखाउँदै पुन प्रश्न गर्यो ।
“दिदीलाई पनि यस्तै बलात्कार गरे भने।”
शोभा कोइराला तातो हावा अतिशय भयो रोकिने छाँट छैन आषाढैको प्रथम दिनमै खोज्न केही हुँदैन…
मौसमी चंद्रा पटना बिहार गाउँको छेउमा एउटा सानो घर थियो, जहाँ मीरा बस्थी। ऊ सात…
प्रमाेद नेपाल "बाबा ! हजुरकाे र मेराे माेजा उस्तै ।" नातिनीकाे कुरा सुनेर धनबहादुर जिल्ल…
शान्ति भण्डारी दाहाल बुद्धनगर काठमाण्डौँ ऋतु र वर्षा दिदी भाइ थिए । ऋतुले भाइ वर्षालाई…
दुर्गा घिमिरे "बा निकै बिरामी हुनुहुन्छ। डाक्टरले तुरुन्तै अप्रेशन गर्नुपर्छ भनेका छन्। कम्तीमा पचास हजार…