फेसबुक कवि
दाेलखा
स्कुल जाने बेला भयाे, मेराे झाेला खै?
सर्ट पाइन्ट टाेपी पेटी, जूत्ता।
बा आमाका यतै छन्, मेरा कता छन्?
?
मेराे कपी कलम खै, मेरा खाजा खै ?
आधा दिन भएपछि, भाेक लाग्छ है ।
स्कुल जाने बेला भयाे, मेराे झाेला खै?
सर्ट पाइन्ट टाेपी पेटी, जूत्ता।
असरल्ल छन् सबै, वर पर छन्,
सम्हालेर राखिनछु, छरबर छन् ।
स्कुल जाने बेला भयाे, मेराे झाेला खै?
सर्ट पाइन्ट टाेपी पेटी, जूत्ता।
पुण्यप्रसाद घिमिरे बैत्यश्वर- ६,दाेलखा २०८३/४/२२ दुधका तुर्काे, तेलकाे थाेपाे, सुर्तीकाे खिली, केराकाे काेसाे। काँचै काेक्याउँछ,…
धनराज सिलव हिमाली काखमा बसी विद्यार्थी आगाडि लम्कन्छौँ यो देशको मायालाई बोकी तारा झैँ सदा…
रोजिना घिमिरे अन्धकारको यो अनन्त सुरुङभित्र उभिएर म आफ्नै अस्तित्वको ढकढक्याहट सुनिरहेको छु। गुरु, तपाईँले…