Categories: कविता

“टपरी”

केशवराज अधिकारी

जङ्गलको पातको
कसरी हो कसरी।
बनाउनु भो आमाले
ज्यादै राम्रो टपरी।

टुक्रा टुक्रा बाँसका
ल्याउनु भयो चिनेर।
बने सिन्का मसिना
खुर्लुङ्गेले चिरेर।

भन्नुहुन्छ आमाले
टपरीलाई ठहर।
मलाई पनि टपरी
सिलाउने छ रहर।

पात सिन्का समाएँ
टपरी त बनाए।
त्यत्ती राम्रो भएन
तर पनि रमाएँ।

कतै कतै भन्छन् रे
टपरीलाई पतरी।
जस्ले जे जे भने पनि
यो हो पाते टपरी।

पैला पैला चाडपर्ब
बिबाहका भतेर।
टपरीमा खान्थे अरे
टक्र्याटुक्रु बसेर।

जङ्गलमा गए पछी
पात थुप्रै पाइने।
पुजाआजा गर्दा खेरी
टपरी नै चाहिने।

अक्षता र फुल्पाती
नैबेद्दका प्रकार।
देवताको पुजा गर्छौँ
टपरीमा सजार।

सारथि बाल पत्रिका

Recent Posts

“असार”

देव भट्टराई आयो असार महिना खुश छन् किसान। फर्केर आउँछ भनी सुखको बिहान॥ बेकार राख्छ…

5 hours ago

परिवर्तनको सुरुवात

इन्दु उपाध्याय हेलेम- मिसामारी, आसाम विद्यालयको घण्टी बज्नासाथ कक्षा नौका विद्यार्थीहरू आ-आफ्नो स्थानमा बसे। केही…

5 hours ago

हिसाब

महेन्द्र चालिसे “विकल निवास” आरुबारी, काठमाडौं बाबाले जीवनभर खेत जोते, बिरामी पर्दा आमाले रातभर जागेर…

1 day ago

असारको पन्ध्र

रम्भा पौडेल प्यारा भाइबैनीहरु ! यो असार महिना हो । अब असार पन्ध्र आउनैलाग्यो ।…

1 day ago

ठूलो साथी

रोजिना घिमिरे आज म झ्यालको छेउमा बसेर बाहिर त्यो चउरलाई हेरिरहेको छु, जहाँ घामका किरणहरूले…

2 days ago

सौतेनी आमाको बन्द ढोका

तुलसीराम खरेल बिर्तामोड झापा नयाँ सरकारले आइतबार छुट्टी गराएको थियो। ​नयाँ शैक्षिक सत्रमा आइतबार विद्यालय…

2 days ago