Categories: कविता

‘नाच्न सिकेँ मैले’


पुण्यप्रसाद घिमिरे
बैत्यश्वर, ६, दोलखा

एक दुई खुट्टा चाली,
अधि सरेँ मैले,
एक दुई गन्ती गर्दै,
पछि सरेँ मैले।

ताल मिलाइ अघि सरेँ,
पछि सर्रे मैले,
चाल मिलाइ फननन,
घुम्ने गरेँ मैले।

हस्त मुद्रा मिलाएर,
भाव पोखेँ मैले,
खुट्टा जीउः मिलाएर,
उठेँ बसेँ मैले।

घाँटीलाई चलाएर,
शिरभेद गरेँ मैले,
तालमाा उठ्ने बस्ने,
निमेक गरेँ मैले।

कुमलाई दायाँ बायाँ,
झुकी लच्काएँ मैले,
ठ्याम ठ्याम मिलाएर,
ताली पड्काएँ मैले।

कम्मरलाई दायाँ बायाँ,
भाँच्न सिके मैले,
गीत पनि गुन्गुनउँदै,
नाच्न सिके मैले।

सारथि बाल पत्रिका

Recent Posts

हिसाब

महेन्द्र चालिसे “विकल निवास” आरुबारी, काठमाडौं बाबाले जीवनभर खेत जोते, बिरामी पर्दा आमाले रातभर जागेर…

5 hours ago

असारको पन्ध्र

रम्भा पौडेल प्यारा भाइबैनीहरु ! यो असार महिना हो । अब असार पन्ध्र आउनैलाग्यो ।…

5 hours ago

ठूलो साथी

रोजिना घिमिरे आज म झ्यालको छेउमा बसेर बाहिर त्यो चउरलाई हेरिरहेको छु, जहाँ घामका किरणहरूले…

1 day ago

सौतेनी आमाको बन्द ढोका

तुलसीराम खरेल बिर्तामोड झापा नयाँ सरकारले आइतबार छुट्टी गराएको थियो। ​नयाँ शैक्षिक सत्रमा आइतबार विद्यालय…

1 day ago

“साना हातका चित्रकलामा ठुला सन्देश !”

घनश्याम रेग्मी नानीहरू चित्र बनाउँदै थिए धर्सा खिची रङ्ग लगाउँदै थिए उत्साहका हार्दिक रङ्ग घोलिए…

2 days ago

योग

अम्बिका धिताल भक्तपुर "बुबा, योगले साँच्चै जीवन बदल्छ ?" छोराले बिहानको सुनौलो घाममा आँखा चिम्लिरहेका…

2 days ago