“मैले रोपेका फूलहरु”

केशवलाल श्रेष्ठ

सुगन्धले मगमगाउने छ एकदिन
देशभरी विश्वभरी
मैले उमारेका फूलहरु
माला बनेर आउने छ एकदिन
तपाईहरुको गला सजिन।

मैले रोपेका फूलहरु
म रहुँ नरहुँ यो दुनियामा
यो सुन्दर बगैँचामा
अझ फूल्ने छ थुप्रै थुप्रै फूलहरु
मैले छोडेको छु साँचेको छु
थुप्रै थुप्रै फूलका बीजहरु।

मलहम पट्टी बनेर आउने छ एकदिन
तपाईँहरुको घाउमा चोटमा
तपाईँलाई सञ्चो नहुँदा
ओखती बनेर आउने छ एकदिन
दुनियादेखि दिक्क लाग्दा
तपाईँलाई मुस्काउन सिकाउँने छ
दुनिया बेरङ्ग लाग्दा
तपाईँलाई रङ्गिन बन्न सिकाउने छ
मैले सुम्सुमाएका फूलहरु
म रहुँ नरहुँ यो दुनियामा।

माया मात्र गरि दिनोस् न एकछिन
पाइताला भरी ओछिन आई दिनेछ
मन मात्र लगाई दिनोस न एकदिन
तपाईँको घर सज्जिन आई दिनेछ
गमलाहरुमा
कोठाहरुमा
बगैंचाहरुमा
मैले सिँचेका फूलहरु
म रहुँ नरहुँ यो दुनियामा।

उसलाई थाहा छ,
उ चुँडिनु भनेको उसको बलिदान हो ।
भगवानको पाऊमा होस् या हाम्रो शिरमा
जन्ममा होस या मृत्यूमा
खुशीमा होस या पीरमा
अन्तिम शेषको लागि होस
या
आफ्नै देशको लागि
हरदम
हर क्षेत्र
बलिदान हुन
लालायित छ
तयार छ
आत्तुर छ।

मैले हुर्काएका फूलहरु
म रहुँ नरहुँ यो दुनियामा
मैले रोपेका फूलहरू
मैले जन्माएका फूलहरू
मैले सिँचेका फूलहरु
मैले सुम्सुमाएका फूलहरु
मैले हुर्काएका फूलहरू।