लालबहादुर भुजेल
पाउँदी, नाउँदी, किरिञ्चे
खहरे, खाेल्सी बगर
झलझली सम्झन्छु म
थाने फल बयर।
मङ्सीर, पुसकाे बेलामा
घाँसे मैदान भीरमा
पाक्थ्याे बयर राताम्मे
नदी खाेला तीरमा।
बयर निकै लाेकप्रिय
यसकाे पृथक स्वाद छ
परिकार बनाई खाइन्थ्याे
बच्चा बेलाकाे याद छ।
मेराे दिलमा गढेकाे छ
बयरकाे काँडा,
फलजति स्वादिलाे छ
अंकुशे राेप्छ गाढा।
हरियाे खालकाे हाईब्रीड बयर
मङ्सिर – पुषमा आउँछ
रैथाने बयर जसले खायो
उसले चाल पाउँछ।
बजारका जे पनि छन्
बासी बिग्रीएका,
गाउँले ताजा कहाँ पाइन्छ ?
छानी बिग्रिएका।
गाउँ घरका उपजहरू
हामी हेला गर्ने,
महङ्गा बासी चिजबिजमा
हामी भर पर्ने।
आत्मघाती गाेल जस्तै
दुर्भाग्यका कुरा,
समृध्दिकाे डुण्डी हाँकी
कहिले हाेला पूरा!!
विपद्का कारण अभिभावक गुमाएका, परिवारबाट बिछोडिएका तथा असुरक्षित अवस्थामा पुगेका बालबालिकाको संरक्षणलाई राज्यको संस्थागत जिम्मेवारीका…
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल हामी जन्मनु पूर्व छल्छल थिए, सारा नदी का जल हाम्रो मृत्यु पछाडि…