रोजिना घिमिरे
एउटा सानो गाउँमा एक जना बालक बस्थ्यो। ऊ सधैँ आफ्नो साथीहरूसँग बाख्राहरू चराउन जङ्गलमा जाने गर्दथ्यो।
एक दिन उनीहरु बाख्राहरूलाई चर्न जङ्गलमा छोडेर उन्मुक्त वातावरणमा खेल्दै थिए, अचानक उसले एउटा ठूलो र डरलाग्दो जंगली जनावर देख्यो। उसले साथीहरूलाई पनि बोलायो र त्यो जङ्गली जनावर देखायो। उनीहरू निकै आतिए। साथीहरूलाई आफ्नो बाख्राको पनि ख्याल गरिदिन अनुरोध गर्दै बालक डराएर गाउँतिर दौडेर गयो र सबैलाई खबर गर्यो।
गाउँलेहरू आएर त्यो जनावरलाई भगाए र बालकलाई धन्यवाद दिए।
त्यसपछि, बालकले सिक्यो कि सधैँ सचेत रहनु पर्छ र अरूलाई पनि सचेत गराउनु पर्छ।
दुर्गा पौडेल तिनपा ३ शंकरनगर आहा ! क्या सुन्दर छ मेराे देश। उच्च हिमाली श्रृंखला,…
मचिन्द्र खत्री आऊ रमाऊँ अब भो प्रभात छन् कर्म गर्ने जनहीत हात। जो कर्म गर्लान्…
डा छायादत्त न्यौपाने (साँझपखकाे समय, बत्ती बलेको छ । पढाइ विषयमा साथीकाे तर्कले तानेर सचिनलाई…