मोक्ष खतिवडा
‘आमा म त हिँडे है।’ सरोजले भन्यो। ‘कहाँ हिँडे भनेको ? खाना पनि खाएकै छैन?’ आमाले भन्नु भयो। परबाट एक हुल साथीहरू सरोज भएतिरै आइरहेका देखिए। हतार हतार खाना खाएर सरोज पनि बाटो लाग्यो। ऊ हिँडिसकेपछि मात्रै आमाले आज होली खेल्ने दिन भन्ने सम्झनुभयो।
अरु साथीहरू झैँ सुजनले पनि सरोजसँग मजासँग होली खेल्यो। सरोज र सुजनको बोलचाल बन्द भएको लगभग वर्ष दिन हुन लागेको थियो। यसरी उनीहरु होली खेलेको हेर्दै बसेको अर्को साथी सागरले अलि परतिर लगी ‘के हो सुजन आज त नबोल्ने साथीसँग पनि मजाले पो रङ खेलिस् त!’
‘यो पर्व त हामी बीचको आपसी द्वन्द, कलह,तुच्छता सबै नाश गरी प्रेम सद्भाव जगाउने पर्व पो हो। ‘सुजनले राम्रोसँग बुझायो।
सरोज पनि उनीहरूकै छेउमा आएर ‘हो त हाम्रा मनभित्रका ईर्ष्या, द्वेष जे जे थिए आजदेखि सबै समाप्त गरी मिलजुल हुनुपर्छ। यो होली पर्वले हामीलाई यही नै शिक्षा दिन्छ।’
तुलसीराम खरेल बिर्तामोड झापा नयाँ सरकारले आइतबार छुट्टी गराएको थियो। नयाँ शैक्षिक सत्रमा आइतबार विद्यालय…
घनश्याम रेग्मी नानीहरू चित्र बनाउँदै थिए धर्सा खिची रङ्ग लगाउँदै थिए उत्साहका हार्दिक रङ्ग घोलिए…
अम्बिका धिताल भक्तपुर "बुबा, योगले साँच्चै जीवन बदल्छ ?" छोराले बिहानको सुनौलो घाममा आँखा चिम्लिरहेका…
योग दिवसका अवसरमा मुकुन्द शर्मा कार्यमा कुशल बन्नुपर्दछ जिन्दगी सरल चुन्नुपर्दछ वृद्ध बालक तथा युवाजन…