मधु घिमिरे
हेरिस्वर्ग, पेन्सिलभेनिया,अमेरिका
छन्द-प्रमाणिका
हिँडेर मार्ग पाउले
पुगिन्छ चुम्न टाकुरा
गरेर कर्म हातले
खनिन्छ जिन्दगी गरा।
प्रभातको सुवासमा
झलल्ल छन् सुभावना
प्रभातको सधैँ गरौँ
सुसम्झना र प्रार्थना।
अनेक रूप रङ्गमा
र लोभ भोग द्रव्यमा
नराख्नु दुष्ट भावना
पराइ इष्टमित्रमा।
जताततै छ ज्ञानको
अपार मूल सम्पदा
अनन्तता छ व्योममा
खुसी छ भित्र चित्तमा।
विचारमा विवेकमा
परोपकार पुण्यमा
सदैव फुल्छ जिन्दगी
प्रयासको बगानमा।
हजार लाख सम्पति
अनर्थ बन्छ अन्तमा
छ मूल कर्म मुक्तिमा
अदृश्य शक्ति साधना।
सुरेशकुमार पाण्डे दाङ घोराही १८ "यो मोबाइल खराब भयो ठिक गराइदेउ त नानी !"-राधाले आफ्नि…
प्रेमनारायण भुसाल प्रजातान्त्रिक मुलुकमा जवाफदेहिता र पारदर्शितालाई जति महत्त्वपूर्ण सूचक मानिन्छ। त्यति नै महत्त्वपूर्ण रूपमा…