Categories: बाल कथा

इन्जिनियर

प्रेम पुन मगर

“तिमी भित्र नजाउ, यता बस।” प्रेमनारायण पण्डितले छोरो उमेशसँग आएका बिर्खबहादुरलाई बाहिर पिडीमा चकटी दिँदै भने।
उमेशले सरासर पण्डितको पुजा कोठामा गएर बत्ति जडान गरिदिए।
उनीहरूलाई बिदा गरेपछि उनका तीन कक्षामा पढ्ने नातिले सोध्यो- “हजुरबुबा त्यो उमेश दादाको बुवालाई किन भित्र पस्न दिनुभएन।”
“त्यो सानो जातको हाम्रो घरमा पसेपछि धर्म नासिन्छ नि बाबू।”
उनको जवाफमा नातिले अर्को प्रश्न गर्यो – ” उनीहरू त बाउ छोरा हुन्। उमेश पस्दा नासिन्न र हजुरबुबा ?”
पण्डित लाज पचाउदै बोले।
“ऊ त इन्जिनियर हो नि बाबु।”

सारथि बाल पत्रिका

Share
Published by
सारथि बाल पत्रिका

Recent Posts

हिसाब

महेन्द्र चालिसे “विकल निवास” आरुबारी, काठमाडौं बाबाले जीवनभर खेत जोते, बिरामी पर्दा आमाले रातभर जागेर…

3 hours ago

असारको पन्ध्र

रम्भा पौडेल प्यारा भाइबैनीहरु ! यो असार महिना हो । अब असार पन्ध्र आउनैलाग्यो ।…

3 hours ago

ठूलो साथी

रोजिना घिमिरे आज म झ्यालको छेउमा बसेर बाहिर त्यो चउरलाई हेरिरहेको छु, जहाँ घामका किरणहरूले…

1 day ago

सौतेनी आमाको बन्द ढोका

तुलसीराम खरेल बिर्तामोड झापा नयाँ सरकारले आइतबार छुट्टी गराएको थियो। ​नयाँ शैक्षिक सत्रमा आइतबार विद्यालय…

1 day ago

“साना हातका चित्रकलामा ठुला सन्देश !”

घनश्याम रेग्मी नानीहरू चित्र बनाउँदै थिए धर्सा खिची रङ्ग लगाउँदै थिए उत्साहका हार्दिक रङ्ग घोलिए…

2 days ago

योग

अम्बिका धिताल भक्तपुर "बुबा, योगले साँच्चै जीवन बदल्छ ?" छोराले बिहानको सुनौलो घाममा आँखा चिम्लिरहेका…

2 days ago