तोयानाथ सुबेदी
परमभक्त व्यक्तिको एकताप्रति ठूलो विश्वास थियो। एकदिन उनी शिष्यसँग अनकण्टार जङ्गलको बाटो हिड्दै थिए। हठात् ह्रिंसक जङ्गली जनावर देखा पर्यो । त्यो देखेर शिष्य डराए ,तर ती व्यक्तिलाई भने डर लागेन। शिष्यले सोधे,” हजुरलाई किन डर लाग्दैन ?” ती व्यक्तिले भन्न चाहेनन् । केवल सङ्केत मात्रै गरे। शिष्यले त्यो सङ्केत बुझेनन् र बारम्बार जिज्ञासा मात्रै राखे। गुरुले बाध्य भएर भने, ” बाबू! तिमी र ईश्वर अगाडि पछाडि भएकाले मलाई डर लाग्दैन…….।” ।।
घनश्याम रेग्मी "कहिल्यै बिरामी पर्नु भएको छ ?" कसैले प्रश्न गर्यो भने म लगायत…
शम्भु ढकाल सूर्याेदय न पा १२ आठघरे,इलाम "के गर्दै हुनुहुन्छ आमा ?" साँझपख छाेरीले फाेनमा…
शोभा कोइराला वसन्तकी सुन्दर पुष्प नारी लज्जा भएकी पनि दिव्य नारी नारी बिनाको घर नै…
सुरेशकुमार पाण्डे दाङ घोराही १८ "ओहो बालकले के काम गर्छ ?"- डाक्टर पुनितले रामेको हात…
गणेश आत्रेय मदनपोखरा,पाल्पा हाम्रो नाति छ हेर; अल्छी छैन ल हेर। प्रातः काल सबेर; उठ्छ…