एकता

तुलसी पण्डित

आमा यता हेर्नू न यी कमिलाहरूको करामत, आमाले दृष्टि पुर्याउनु भयो । त्यहाँ बडेमानको फटेङ्ग्रा कमिलाहरूले सहजै तानिरहेका थिए। उनीहरू साना थिए। तर साना भए पनि फटेङ्ग्रा लैजान उनीहरूलाई केही गाह्रो भएको थिएन।
छोरालाई उदेक लाग्यो । उसले फेरि सोध्यो।
“आमा यो कसरी सम्भव भयो ?”
“बाबु यो सबै एकताको शक्ति हो । यो एकले मात्र सम्भव छैन । तर सबैको एकताले असम्भवलाई सम्भव बनायो। त्यसैले राष्ट निमार्णमा एकताको ठूलो शक्ति हुन्छ ।”
“आमा हामी पृथ्वीनारायण शाहलाई राष्ट निर्माता भन्छौँ । के उनले पनि यो राष्टलाई एकता कै बलमा ठूलो बनाएका हुन् त ?” “हो बाबु त्यो बेला सबै जनतामा एकता थियो । त्यसैको बलमा बाइसे चौबीसे राज्यलाई एउटै मालामा उन्न उनी सफल भए । यदि यो अभियानमा एकता न भएको भए त्यति कठिन कार्य सम्पन्न गर्न धेरै गाह्रो हुने थियो ।”
“एक देशले अर्को देशको जमिन लुट्नुको कारण पनि एकता न भएर हो त आमा ?”
“हो जहाँ एकताको शक्ति कमजोर हुन्छ । त्यो ठाउँमा उनीहरूलाई घुस्न केही गाह्रो पर्दैन । अझ एकतामा पनि छिद्र छिद्र बनाएर उनीहरू घुस्छन् र आफ्नो स्वार्थ अनुरुप काम गर्छन् ।”
“म देख्छु हाम्रो देश विकासमा पछि परेको छ । के यो पनि एकता कै अभाव हो त ?”
“यहाँका दलहरू देश विकासमा भन्दा आफ्नै स्वार्थमा लाग्दा देश पछि परेको हो । यदि यी दलहरूमा एकता भइ देश बनाउने अभियानमा लागेको भए देश समुन्नत हुने थियो।”
“देश हितमा पनि एकताको खाँचो पर्ने रहेछ है आमा ?”
“र बाबियोको एक तान्द्रो सहजै चुँडाल्न सकिन्छ तर धेरै बाबियोको तान्द्रो मिलाएर बाटेको डोरीलाई हात्तीले पनि चुँडाल्न सक्दैन ।”