अन्जु शर्मा
रातोपुल
“आमा! हजुर कहिले थाक्नु हुन्न ? अनि हजुरलाई कहिले रिस पनि उठ्दैन ?” छोरीले सोधिन्।
“हँ! आज किन यस्तो प्रश्न गर्यौ ?” आमाले प्रतिप्रश्न गरिन्।
“यत्रो ठूलो परिवार छ। सबैको सेवा गर्नुहुन्छ , घरको काम एक्लै गर्नुहुन्छ , अफिस जानु हुन्छ। फेरि किन हजुरलाई घरका अरू सदस्यले टोकसो गर्नुहुन्छ ? वहाँहरूले पनि सहयोग गर्नुपर्ने हैन र ?”
“नानी! हेर त सूर्य । सूर्य त एक्लै छ। तरपनि उ रातदिन आफ्नो कर्तब्यमा खटेकै छ। तिमीले थाहा पाएसम्म सूर्य नउँदाएको दिन छ ? छैन नि हैन ! बनस्पति र प्राणी जगतलाई जीवित राख्न सूर्य बीना हुँदैहुँदैन । तैपनि आज घाम कडा छ, आज किन घामै लागेन ? जस्ता अप्राकृत कुरा गरेर सूर्यलाई पनि अपजस लगाउन पछि पर्दैन मान्छे। त्यसैले कसले के भन्छ भन्दापनि ,मैले के कर्म गरेँ भन्ने कुरा महत्त्वपूर्ण हुन्छ।”
शोभा कोइराला कस्तो आपत भोग्नु पर्दछ हरे प्राणीहरूले यहाँ पीडा यो यति खप्नुपर्छ किन हो…
इन्दिरा प्रयास डुल्दै आएँ अलि दिन बसूँ हर्ष मान्दै धरामा साथी जाेड्दै हृदयतलका सम्झनाका गरामा…
पुण्यप्रसाद घिमिरे बैत्यश्वर ६, दोलखा हामी खुशी छौँ हामी ज्ञानी छौँ सबैका प्यारा, बाबु नानी…
ललिता ‘दोषी’ तिमी बस्छौ सहरमा म त गाउँमा पाइलैपिच्छे ठेस लाग्छ मेरो पाउमा लहै ठेस…
रम्भा पौडेल स्कुलमा प्रार्थानाको समय भएको थियो । सबै विद्यार्थीलाईनमा उपस्थित थिए। पिटी सरले गोडा…