बिन्दु पौड्याल वस्ती
गुरुआमा आइनुभो
नमस्कार भन्नुभो
किताबकापी खोलेर
पढ्न लगाउनुभो।
साथी साथी मिलाउंदै
खाजा पानी पिलाउॅदै
हॅास्दै ,खेल्दै, रमाउॅदै
ज्ञान,सिप सिकाउॅदै।
सपना कोर्न लगाउॅदै
किताबका पाना फर्काउॅदै
अर्थ बुझ्न लगाउनुभो
चरित्र निर्माण गराउनुभो।
अक्षरलाई चिनाउन
अनुशासित बनाउन
थाक्नुभएन कहिल्यै
सिकाउनुहुन्थ्यो फकाउॅदै।
गुरुले दिनुभो ज्ञान
यति कुरा सबले जान
अक्षरमात्र चिनेनौं
गुरुलाई कसैले नभुलौं।
ज्ञान खोज्दै आयौं
बल्ल गुरुलाई पायौं
हुन्न अब भुल्न
बा,आमा, गुरुको गुन।
आज ठूलो हॅुदै छौं
बल्ल कुरो बुझ्दै छौं
धन्य छ हाम्रो जीवन
सम्पूर्ण गुरुलाई नमन।
विपद्का कारण अभिभावक गुमाएका, परिवारबाट बिछोडिएका तथा असुरक्षित अवस्थामा पुगेका बालबालिकाको संरक्षणलाई राज्यको संस्थागत जिम्मेवारीका…
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल हामी जन्मनु पूर्व छल्छल थिए, सारा नदी का जल हाम्रो मृत्यु पछाडि…