बाेधराज प्याकुरेल
बाँके,खजुरा
“तिमी त समुद्रसम्म पुग्छाै हाेला ? कति टाढा छ ?” ढुङ्गाले पानीलाई साेध्याे।
“मलाई त पुग्नु छ,रुखलाई साेध ।”पानी झरनाबाट खाेलामा हामफालेर खाेलैखाेला अगाडि बढ्यो।
“समुद्र कति टाढा छ ?” ढुङ्गाले रुखलाई साेध्याे । रुखले पहाडलाई साेध्याे । पहाडले बादललाई साेध्याे।
“नजिकै छ ।” बादलकाे जवाफ सबैले सुने तर कसैलाई विश्वास लागेन । सबैले बादललाई झुटाे ठहर्याए।
रुखकाे हाँगामा बसेर तिनीहरुकाे कुरा सुनिरहेकाे चराले भन्याे,” निरन्तर हिँडिरहनेहरुका लागि कुनै ठाउँ टाढा हुँदैन भन्ने कुरा सधैं एकैठाउँमा बसिरहने तिमीहरुलाई के थाहा ?”
बाँके,खजुरा ।
घनश्याम रेग्मी "कहिल्यै बिरामी पर्नु भएको छ ?" कसैले प्रश्न गर्यो भने म लगायत…
शम्भु ढकाल सूर्याेदय न पा १२ आठघरे,इलाम "के गर्दै हुनुहुन्छ आमा ?" साँझपख छाेरीले फाेनमा…
शोभा कोइराला वसन्तकी सुन्दर पुष्प नारी लज्जा भएकी पनि दिव्य नारी नारी बिनाको घर नै…
सुरेशकुमार पाण्डे दाङ घोराही १८ "ओहो बालकले के काम गर्छ ?"- डाक्टर पुनितले रामेको हात…
गणेश आत्रेय मदनपोखरा,पाल्पा हाम्रो नाति छ हेर; अल्छी छैन ल हेर। प्रातः काल सबेर; उठ्छ…