पुण्यप्रसाद घिमिरे
बैत्यश्वर-६, दाेलखा
बाेल्नु पर्छ बाबू नानी,
मुस्कानले बाेल,
धेरै बाेल्नु बेकार छ,
कम कम नै बाेल।
छिटाे बाेले बुझंदैन,
सुस्त सुस्त बाेल,
झुठाे बाेल्दा दुख हुन्छ,
सधैं सत्य बाेल।
सुन्नेलाई सुनाैँ पार्न,
प्रेम भावले बाेल,
बाेल्नै लागि नबाेल ल,
शब्द मिठास बाेल।
रूखाे बाेली शत्रु बन्छ,
नम्र भावले बाेल,
प्यारप्यार गर्नु भन्दा,
आवश्यकताले बाेल।
बुझ्नलाई धेरै सुन,
आफू कम नै बाेल,
बाेली गाेली फर्कदैनन्,
शब्द ताैली बाेल।
गफाडीले गफै चुट्छ,
पुग्ने कुरा बाेल,
बाेल्नै पर्नेभए बाेल,
नत्र बाेल्दै नबाेल।
घनश्याम रेग्मी "कहिल्यै बिरामी पर्नु भएको छ ?" कसैले प्रश्न गर्यो भने म लगायत…
शम्भु ढकाल सूर्याेदय न पा १२ आठघरे,इलाम "के गर्दै हुनुहुन्छ आमा ?" साँझपख छाेरीले फाेनमा…
शोभा कोइराला वसन्तकी सुन्दर पुष्प नारी लज्जा भएकी पनि दिव्य नारी नारी बिनाको घर नै…
सुरेशकुमार पाण्डे दाङ घोराही १८ "ओहो बालकले के काम गर्छ ?"- डाक्टर पुनितले रामेको हात…
गणेश आत्रेय मदनपोखरा,पाल्पा हाम्रो नाति छ हेर; अल्छी छैन ल हेर। प्रातः काल सबेर; उठ्छ…