दिनेश खत्री”एकल यात्री
मन्थली नं.पा.१३ रामेछाप
बाबु, नानी भाले बासी,
सक्याे उठ्ने बेला भाे !
बिहानैकाे शारिर फुर्ति ,
राख्न कुद्ने बेला भाे !
हाेमर्क हरु के छ नानी ,
गर्न बाँकी छ कि छैन?
बाँकी भए गर बाबु नानी
साथी जुट्ने बेला भाे!
हुन्न अब पनि धेरै खेल्ने
बाेल्ने बानी खराब भाे।
अब देखि बाबू नानी काे
बालपन छुट्ने बेला भाे!
बाबू, नानी आज तिम्रो
खाजा टिफिन भित्र छ।
बाबू नानी छिटाे गर
टि-टि आईपुग्ने बेला भाे!
खै खै बाबू नानी आज
हाम्रो पानी भर्ने पालाे हाे।
बाबू नानी कति बज्याे
भर्छु पानी सुक्ने बेला भाे!
विपद्का कारण अभिभावक गुमाएका, परिवारबाट बिछोडिएका तथा असुरक्षित अवस्थामा पुगेका बालबालिकाको संरक्षणलाई राज्यको संस्थागत जिम्मेवारीका…
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल हामी जन्मनु पूर्व छल्छल थिए, सारा नदी का जल हाम्रो मृत्यु पछाडि…