दिनेश खत्री”एकल यात्री
मन्थली नं.पा.१३ रामेछाप
बाबु, नानी भाले बासी,
सक्याे उठ्ने बेला भाे !
बिहानैकाे शारिर फुर्ति ,
राख्न कुद्ने बेला भाे !
हाेमर्क हरु के छ नानी ,
गर्न बाँकी छ कि छैन?
बाँकी भए गर बाबु नानी
साथी जुट्ने बेला भाे!
हुन्न अब पनि धेरै खेल्ने
बाेल्ने बानी खराब भाे।
अब देखि बाबू नानी काे
बालपन छुट्ने बेला भाे!
बाबू, नानी आज तिम्रो
खाजा टिफिन भित्र छ।
बाबू नानी छिटाे गर
टि-टि आईपुग्ने बेला भाे!
खै खै बाबू नानी आज
हाम्रो पानी भर्ने पालाे हाे।
बाबू नानी कति बज्याे
भर्छु पानी सुक्ने बेला भाे!
इन्दु उपाध्याय विश्वनाथ, असम परीक्षा नजिकिँदै थियो। कक्षा आठमा पढ्ने आर्यनको घरमा आमाको चिन्ता दिनदिनै…
प्रेमनारायण भुसाल काठमाडौँ, ८ असोज (रासस) ।मानव जीवन सधैँ एउटै लय र सहज गतिमा बग्दैन…