Categories: बाल कथा

मपाईँ

प्रेम पुन मगर
ढोरपाटन४बागलुङ हाल पोखरा

“म जस्तो कोही छैन। मान्छे त सबै म जस्तो हुनु पर्छ।” उसले आफ्नो महिमा आफैँ गायो। तर पनि
ऊ ठुलो अहोदामा भएकोले सबैले समर्थन जनाए।
ऊ नभएको समयमा साना अहोदाका मध्य एकले उही कुरा खोतल्यो।
“हाम्रो फलानो सरले के भनेका होलान्? को कस्तो छ ? सबैलाई थाहा छ त। त्यसरी आफ्नो महिमा आफैँले गाउनु त आफ्नो मान घटाउनु, होइन र ? खोई तिनले बुझेका?”
“हो त नि फूल मगमगाउनु पर्छ रे वरिपरि । मान्छे मगमगाउनु पर्छ रे संसारभरी।”
भर्खर सम्म गमक्क परेर बसेका थापाजीले मुख खोले।
“हो क्या हो तिनी घमण्डी रछन्।
तिनी भन्दा अझ राम्रा मान्छे कति छन् कति ? नभए पनि उनी जस्तै सबैलाई हुनु पर्छ भन्ने के छ ?”

सारथि बाल पत्रिका

Share
Published by
सारथि बाल पत्रिका

Recent Posts

“असार महिना”

रञ्जुश्री पराजुली खेतीको बेला आमा है रोपछिन् मकै र भटमास हरिया मकै रमाई खानछन् भनेर…

2 days ago

इमान्दार

तुलसी पण्डित हजुर मलाई एक रुपयाँ दिनु न। बाटो हिँडिरहेको एक केटाले हात पसार्दै भन्यो…

2 days ago

“असार”

देव भट्टराई आयो असार महिना खुश छन् किसान। फर्केर आउँछ भनी सुखको बिहान॥ बेकार राख्छ…

3 days ago

परिवर्तनको सुरुवात

इन्दु उपाध्याय हेलेम- मिसामारी, आसाम विद्यालयको घण्टी बज्नासाथ कक्षा नौका विद्यार्थीहरू आ-आफ्नो स्थानमा बसे। केही…

3 days ago

हिसाब

महेन्द्र चालिसे “विकल निवास” आरुबारी, काठमाडौं बाबाले जीवनभर खेत जोते, बिरामी पर्दा आमाले रातभर जागेर…

4 days ago

असारको पन्ध्र

रम्भा पौडेल प्यारा भाइबैनीहरु ! यो असार महिना हो । अब असार पन्ध्र आउनैलाग्यो ।…

4 days ago