ढाकामोहन बराल
पोखरा ७ मासबार, कास्की ।
“ल अब खाना खानु पर्यो।” हरिबहादुरजीले भन्नु भयो। “ल बस्नुहोस् म पस्किन्छु ” उमाले भनिन्। ” बाबु स्कुल गयो? ” हरिप्रसादजीले सोध्नु भयो। ” गयो। आज खानाले अघाएन कि ? ” उमाले चिन्ता व्यक्त गर्दै भनिन्। “किन के भयो र ?
” हरिप्रसादले प्रश्न गर्नु भयो। ” दिएको सबै खाएर सक्यो अलिकति पनि फालेन। म पनि पस्केर बाहिर गएछु। आउँदा ऊ उठिसकेको रहेछ। ” आमाको मनमा हुने ममताको अर्को रुप देखियो।
प्रेमनारायण भुसाल प्रजातान्त्रिक मुलुकमा जवाफदेहिता र पारदर्शितालाई जति महत्त्वपूर्ण सूचक मानिन्छ। त्यति नै महत्त्वपूर्ण रूपमा…
घनश्याम रेग्मी भोक शोक रोगका गरी निदान राम्ररी बालबालिका खुसी बनाउँदै सधैँभरि शैलझैँ खडा भई…
धनराज सिलवाल पढ्ने गर विद्यार्थी नानी हो शिक्षा हाम्रो जीवनको साथीहो रवि झलल, लेखेर पढ्ने…
युगल बसेल सन्धिखर्क, तुम्कोट वनघुमुवा जन्तु हुँ म, नाम मेरो बाँदर छैन बस्ने घर ठेगाना,…