महेन्द्र मोक्तान ,
गैरीबास, कालेबुङ
“आमा! आमा!! मलाई दश रूपियाँ दिनुस् न”
स्कूल जान अघि छोराले भन्यो।
“के को लागि बाबु पैसा? बेकारको खर्च गर्नु राम्रो होइन।”
आमाले सम्झाइन्।
शिर निहुराएर उसले भन्यो-“हिजो मेरै कारणले साथीको ‘इरेजर’ हराको छ। आज किनिदिन्छु भनेर वचन दिएको छु।”
कुरा सुनेर उनी राँको भइन्-“लापरवाही कहिका! अरूको समान किन हराइदिनु पर्यो? आफू चाहिँ बजारको थोग मूल्यमा मोलतोल गरेर दश-बीस रूपियाँ बचाएर ल्याउँछु ! यस्तो बेहोसीपनाले कसरी हुन्छ?”
डराई डराई छोराले भन्यो-“अनि हिजो साँझ रेस्टुरेन्टमा खाना खाँदा बेरालाई एक सय रूपियाँ ‘टिप्स’ दिनुभयो त !”
घनश्याम रेग्मी "कहिल्यै बिरामी पर्नु भएको छ ?" कसैले प्रश्न गर्यो भने म लगायत…
शम्भु ढकाल सूर्याेदय न पा १२ आठघरे,इलाम "के गर्दै हुनुहुन्छ आमा ?" साँझपख छाेरीले फाेनमा…
शोभा कोइराला वसन्तकी सुन्दर पुष्प नारी लज्जा भएकी पनि दिव्य नारी नारी बिनाको घर नै…
सुरेशकुमार पाण्डे दाङ घोराही १८ "ओहो बालकले के काम गर्छ ?"- डाक्टर पुनितले रामेको हात…
गणेश आत्रेय मदनपोखरा,पाल्पा हाम्रो नाति छ हेर; अल्छी छैन ल हेर। प्रातः काल सबेर; उठ्छ…