“मेराे गाउँ”

सरिता पराजुली
चन्द्रागिरि- १५, काठमाडाैं

पहाडकाे तलतिर सानाे सानाे गाउँ
नमुना हाे जान साथी याे गाउँकाे नाउँ
ढुङ्गा माटाे दुबै मिली बनेका छन् घर
दुबैलाई रहेछ नि एक-अर्काकाे भर।

खेतभरि झुलेका छन् पहेंलपुर धान
परिश्रमी किसानलाई छैन दु:ख खान
ताेरी फुली बारीभरि भयाे चहचह
माहुरीले रस चुसी बनाउँछ मह।

हिमालकाे चिसाे हावा चल्ने सररर
पहाडकाे चिसाे पानी मनै हररर
डिलभरि फलेका छन् फल थरिथरि
सबकाे मन लाेभ्याउँछन् यिनले घरिघरि।

रिस राग छल कपट छैन केही त्यस्ताे
रमणीय सुन्दर स्थल हाेला काहीँ यस्ताे?
स्वर्गसरि रमाइलाे लाग्छ मेराे गाउँ
यस्ताे सुन्दर गाउँ हेर्न लाै न साथी आऊ।