Categories: कविता

‘मेरो गाउँ’

रमेश प्रभात
चितवन

मेरो गाउँ सानो छ
कति उच्च छानो छ ।

नारायणी तीरमा
पर्छ मेरो गाउँ यो
हाँसी खुशी बसेर
रमाउने ठाउँ हो ।

छरछिमेक मिलेर
बस्छन् सबै गाउँले
सुख-दु:ख परेमा
टार्छन् मिली सबैले ।

गाउँघर सफा छ
फोहर हामी गर्दैनौँ
सफा गर्नु परेमा
पछि कोही सर्दैनौँ ।

मेरो सानो गाउँमा
तिमी पनि आऊ है
बाबा आमा लिएर
घुमिफिरी जाऊ है ।

मेरो गाउँ सानो छ
कति उच्च छानो छ ।

सारथि बाल पत्रिका

Share
Published by
सारथि बाल पत्रिका

Recent Posts

भैरेको नियति र स्वास्थ्य सेवा

  घनश्याम रेग्मी "कहिल्यै बिरामी पर्नु भएको छ ?" कसैले प्रश्न गर्यो भने म लगायत…

1 week ago

टिकाेटालाे

शम्भु ढकाल सूर्याेदय न पा १२ आठघरे,इलाम "के गर्दै हुनुहुन्छ आमा ?" साँझपख छाेरीले फाेनमा…

1 week ago

“नारी महिमा”

शोभा कोइराला वसन्तकी सुन्दर पुष्प नारी लज्जा भएकी पनि दिव्य नारी नारी बिनाको घर नै…

1 week ago

बाल मुज्दुर

सुरेशकुमार पाण्डे दाङ घोराही १८ "ओहो बालकले के काम गर्छ ?"- डाक्टर पुनितले रामेको हात…

1 week ago

“हाम्रो नाति”

गणेश आत्रेय मदनपोखरा,पाल्पा हाम्रो नाति छ हेर; अल्छी छैन ल हेर। प्रातः काल सबेर; उठ्छ…

1 week ago

अभियान

राजन् कार्की पाजु धरान सुनसरी बिहान सवेरै एक हुल मानिसहरु हातमा ठुला ठुला अक्षेरमा लेखिएका…

1 week ago