उषा गुरुङ्ग
किन किन म हिजोआज यो गर्मीलाई फरक देख्छु। बाल्यकाल , युवाकालमा पनि यही सूर्य यही तातो घाम नै थियो। यहाँ प्रकृतिको फेरबदल भनेको मौसममा उताढचढाव मात्र हो।
उस बेला अहिलेको जस्तो कुनै सुविधा थिएन। न बिजुली नै थियो न कङ्क्रिटको घर। थियो त माटोको घर , टुकी लालटिन एउटा हाते पङ्खा बस्। स्कुल बिदाभएको दिन पिपलको रूखमुनि दिनभर बसेर नै बित्थ्यो । आनन्दले नै बित्यो । तातो घाममा छाता नओडी ट्युसन पढन गइन्थ्यो।
दिन त्यसरी पनि बितेको थियो। हाँसखेलमा नै बितेको थियो। प्रत्येक जाडो गर्मी आफनै ढङ्गले बिते।
त्यही गरम आज यो बुढेसकालमा निकै गारो महशुस हुन थालेको छ । किन यस्तो भएको होला कुन्नी । बिना पङ्खा सास धान्न कठिन भएकोछ। अचम्म लाग्छ हिउँदका दिन लागे पनि गर्मीले नछाडने रहेछ। सूर्य कर्कट मा होस् वा मकरमा के हो बुझ्न गारो भो।
घनश्याम रेग्मी "कहिल्यै बिरामी पर्नु भएको छ ?" कसैले प्रश्न गर्यो भने म लगायत…
शम्भु ढकाल सूर्याेदय न पा १२ आठघरे,इलाम "के गर्दै हुनुहुन्छ आमा ?" साँझपख छाेरीले फाेनमा…
शोभा कोइराला वसन्तकी सुन्दर पुष्प नारी लज्जा भएकी पनि दिव्य नारी नारी बिनाको घर नै…
सुरेशकुमार पाण्डे दाङ घोराही १८ "ओहो बालकले के काम गर्छ ?"- डाक्टर पुनितले रामेको हात…
गणेश आत्रेय मदनपोखरा,पाल्पा हाम्रो नाति छ हेर; अल्छी छैन ल हेर। प्रातः काल सबेर; उठ्छ…