सरिता पराजुली
चन्द्रागिरि -१५,काठमाडाैं
बिहानीकाे मिर्मिरेमा काेइलीकाे गीत
गीतसँगै रम्याे मन बस्याे माया प्रीत
उज्यालाेले धर्तीलाई अङ्कमाल गर्याे
अन्धकार आफैँ हटी पर पर सर्याे।
गुँडबाट काेइलीकाे मिठाे मिठाे धून
आकासमा बाँकी थिए अझै तारा जून
शिशिरले उजाडेकाे मेराे वन पाखा
काेइलीकाे धूनसँगै जुर्मुरायाे आहा!
ऋतुराज वसन्तकाे थियाे ढलिमली
बृक्षका ती हाँगाभरि पालुवा मञ्जरी
भीर पाखा गुराँसकाे आफ्नै थियाे कथा
वैभवशाली प्रकृतिकाे अगम छ जेथा।
काेइलीकाे मिठाे बाेली बासुरीकाे धून
त्यस्ताे मन कसकाे हाेला सक्दैनन् यी छुन?
साना साना गुँडबाट कुहूँ कुहूँ गर्दै
गीत गाउँछे सानी चरी मन सबकाे हर्दै ।
घनश्याम रेग्मी "कहिल्यै बिरामी पर्नु भएको छ ?" कसैले प्रश्न गर्यो भने म लगायत…
शम्भु ढकाल सूर्याेदय न पा १२ आठघरे,इलाम "के गर्दै हुनुहुन्छ आमा ?" साँझपख छाेरीले फाेनमा…
शोभा कोइराला वसन्तकी सुन्दर पुष्प नारी लज्जा भएकी पनि दिव्य नारी नारी बिनाको घर नै…
सुरेशकुमार पाण्डे दाङ घोराही १८ "ओहो बालकले के काम गर्छ ?"- डाक्टर पुनितले रामेको हात…
गणेश आत्रेय मदनपोखरा,पाल्पा हाम्रो नाति छ हेर; अल्छी छैन ल हेर। प्रातः काल सबेर; उठ्छ…