Categories: कविता

“कोही न कोही उठौँ”

भगवती प्रासाद शर्मा

छन्द -प्रभात

अन्याय धेरै भयो सपार्न छोरा उठ।
नेपाल रोगी भयो समाल्न छोरी उठ।।
जान्ने र बुझ्ने जुटौँ बुझाइ राम्रो सब।
कोही न कोही उठौँ हुँदैन यस्तो अब।।

गैंती र बेल्चा लिई किसान ज्यामी उठ।
सञ्चारकर्मी सबै विचार बोकी उठ।।
नेपाल नेपाल होस् हुँदैन सिंगापुर।
कोही न कोही उठौँ लिनैँछ आफ्नो भर।।

खोला र नालासँगै हिमाल धेरै थिए।
लाठे युवाले यहाँ विचार आफ्ना दिए।।
नेपाल हाम्रो धनी सदैव बन्ने थियो।
कोही न कोही उठौँ मिलेर बालौँ दियो ।।

यो बुद्धको देश हो सधैँ उज्यालो दिने।
यो शैवको देश हो विषालु खाई दिने।।
आदर्श सीता यहीँ रहेर जोती दिने।
पाखा पखेरा यहीँ खनेर मोती दिने।।

बाँडेर खाने थियौँ गरेर खाने थियौँ।
छाती उठेको थियो इमान राख्ने थियौँ।।
नेपाल यौटा मियो अचेल रुन्चे भयो।
कोही न कोही उठौँ मिलेर बालौँ दियो ।।

आओस् उज्यालो घुमी प्रभाव आफ्नो दिनूँ।
जाओस् अँध्यारो सबै प्रभात ल्याई दिनूँ।।
हाम्रा युवा हो उठौँन त्याग्नु अल्छी थियो।
कोही न कोही उठौँ मिलेर बालौँ दियो ।।

सारथि बाल पत्रिका

Recent Posts

“प्रथमआषाढ”

शोभा कोइराला तातो हावा अतिशय भयो रोकिने छाँट छैन आषाढैको प्रथम दिनमै खोज्न केही हुँदैन…

21 hours ago

इन्द्रेणी बेलुन

मौसमी चंद्रा पटना बिहार गाउँको छेउमा एउटा सानो घर थियो, जहाँ मीरा बस्थी। ऊ सात…

22 hours ago

प्रभाव

दुर्गा घिमिरे लागूपदार्थ सेवन र यसको असरबारे सचेतना कार्यक्रम चलिरहेको थियो। विभिन्न वक्ताहरूले लागूपदार्थको दुष्प्रभावबारे…

22 hours ago

“प्वाल परेकाे माेजा”

प्रमाेद नेपाल "बाबा ! हजुरकाे र मेराे माेजा उस्तै ।" नातिनीकाे कुरा सुनेर धनबहादुर जिल्ल…

2 days ago

“बालकको खेल्ने रहर”

शान्ति भण्डारी दाहाल बुद्धनगर काठमाण्डौँ ऋतु र वर्षा दिदी भाइ थिए । ऋतुले भाइ वर्षालाई…

2 days ago

पैसा

दुर्गा घिमिरे "बा निकै बिरामी हुनुहुन्छ। डाक्टरले तुरुन्तै अप्रेशन गर्नुपर्छ भनेका छन्। कम्तीमा पचास हजार…

3 days ago