“फूलबारीमा पुतली”

विष्णु भण्डारी आचार्य
बेलबारी माेरङ

फूलबारीमा फुरफुर गर्ने,
कति राम्री पुतली
राता,नीला, हरिया, पहेँला
तीनका राम्रा पखेटा
नचाउँदै कति राम्रो,
गर्छिन् यताउता
कहिले यो फूल,
कहिले त्यो फूल
रमाउँदै डूल्छिन् ।

मिठो मिठो बास्नामा,
सधैंभरी भुल्छिन् ।
फूलको रस चाख्दै,
चाख्दै, सबैतिर पुग्छिन्
दुःख फिक्री केही लिन्न,
सधैं खुसी हुन्छिन् ।
मलाई पनि पुतली झैं,
डूल्ने रहर लाग्यो ।
रमाउँदै खेल्ने
कस्तो रहर जाग्यो ।
आउ साथी आऊ,
हामी पनि पुतली झैं,
खेल्दै, कुद्दै रमाऊँ
एउटाले अर्काको,
मिली हात समाऊँ ।
खुसी भई एकैसाथ,
सबले ताली बजाऊँ
हा…….हा…..हा………