पुण्यप्रसाद घिमिरे
बैत्यश्वर-६ दाेलखा
स्कुल जाने हतार, बाकाे माेजा लाएछु,
एउटा जुत्ता दादाकाे, अर्काे आफ्नै पाएछु।
झाेला बाेकी हिंडेकाे, दिदीकाे पाे परेछ,
हाेम वर्क कपी भाइकाे, अचम्मै पाे भएछ।
ढाेकाबाट निस्किएँ म, हाँसे सबै गलल,
किन किन के भएछ, मत परेँ अलमल।
एउटा माेजा छाेटाे रेछ, अर्काे धुँडा सम्मकाे,
सबै कुरा मिलाउँदा त, स्कुल जान ढिला भाे।
म पनि त बदमास हुूँ, सुत्दै बिहान बितेछ,
यताउता सबतिर नै, सामानहरू छरपष्ट,
मेराे जस्ताे उल्लु बानी, नगराैँ ल साथी हाे,
समयकाे ख्याल नगर्दा, आज मलाई लाजै भाे।
तुलसीराम खरेल बिर्तामोड झापा नयाँ सरकारले आइतबार छुट्टी गराएको थियो। नयाँ शैक्षिक सत्रमा आइतबार विद्यालय…
घनश्याम रेग्मी नानीहरू चित्र बनाउँदै थिए धर्सा खिची रङ्ग लगाउँदै थिए उत्साहका हार्दिक रङ्ग घोलिए…
अम्बिका धिताल भक्तपुर "बुबा, योगले साँच्चै जीवन बदल्छ ?" छोराले बिहानको सुनौलो घाममा आँखा चिम्लिरहेका…
योग दिवसका अवसरमा मुकुन्द शर्मा कार्यमा कुशल बन्नुपर्दछ जिन्दगी सरल चुन्नुपर्दछ वृद्ध बालक तथा युवाजन…