केशवराज अधिकारी
मध्यनेपाल ७ लमजुङ
संसारका सबै मान्छे छैनन् एकै खाले
भन्नू हुन्छ पढाउँदा हाम्रो गुरुबाले।
कोहि गोरे,काले अनि कोहि मोटे धेरै
कोहि भने पातला छन् सबै साथी मेरै।
नाक चुच्चे,थेप्चे अनि आँखा भिन्ना भिन्नै
यस्तो फरक नभए त सकिन्नथ्यो र चिन्नै।
कोहि धेरै चिर्बिरे छन् कोहि कम्ती बोल्ने
राम्रो लाग्छ साथी सङ्ग मनका कुरा खोल्ने।
साना साना कुरा गर्दा रिसाईहाल्ने सानी
कसैको त रिसै ठूलो झर्कीहाल्ने बानी।
रुप रङ्ग भन्दा अझै राम्रो आनि बानी
मिलिजुलि पढौँ लेखौँ बन्नु पर्छ ज्ञानी।
कोहि होचा डल्ले भए कोहि अग्ला माथी
जो जो जस्ता भए पनि सबै मेरा साथी।
विपद्का कारण अभिभावक गुमाएका, परिवारबाट बिछोडिएका तथा असुरक्षित अवस्थामा पुगेका बालबालिकाको संरक्षणलाई राज्यको संस्थागत जिम्मेवारीका…
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल हामी जन्मनु पूर्व छल्छल थिए, सारा नदी का जल हाम्रो मृत्यु पछाडि…