सरिता पराजुली
चिसाे चिसाे माैसममा
न्यानाे लुगा लगाई
स्कुल हामी जानै पर्छ
गर्दै बाई बाई।
सानैदेखि प्रकृतिले
पाठ सिकाउँछे
आफ्ना सबै रङ्गरूप
पनि चिनाउँछे।
प्रकृति नै गुरु हाम्राे
सबै सिकाउने
चेतनाकाे ज्याेति छर्दै
धर्ती व्युँझाउँने ।
समयलाई जसले चिन्याे
उहीँ बढ्छ अघि
नत्र भने जिन्दगीमा
परिन्छ है पछि ।
म त गएँ पढ्न साथी
तिमी पनि आउँ
पढी गुनी असल बनी
चम्काउनु छ नाउँ ।
नन्दलाल आचार्य "त्यो खिया लागेको ढोका बाहिर यमराज मुस्कुराइरहेको छ, बाबु, तिमी भित्रै बस !"…
दुर्गा घिमिरे फुङ्ग्री उडेको धुलो, घुम्मिएको महिलो आकाश, जताततै काला बादलहरू। साना–साना नानीहरूलाई तर्साउन बिजुलीका…
गणेश आत्रेय मदनपोखरा,पाल्पा बैशाख आए नव लाग्छ साल। आनन्दको मौसम हालचाल॥ नाच्छन् खुशीले सब जीवजन्तु।…
मातातिर्थ औसीको उपलक्ष्यमा तुलसी पण्डित भैँसीले छट्पटीदै भुइमा पाडो खसाल्यो । पाडो खसेपछि भैँसी र्याल…